• Τζον Λάμποκ (1889). Οι απολαύσεις της ζωής, σ.124, Εκδ.Φέξη 1911 • Demetri (2025/2024). «Ήλιος» / «Ηλιοβασίλεμα», 019087729™ EUIPO
00ημ.
00ώρ.
00λ.
00δ.
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ
«Ένα από τα πιο ικανοποιητικά συναισθήματα που γνωρίζω —κι ένα από αυτά που προάγουν περισσότερο την προσωπική εξέλιξη του άλλου— προέρχεται από το γεγονός ότι εκτιμώ ένα άλλο άτομο με τον ίδιο τρόπο που εκτιμώ ένα ηλιοβασίλεμα. Άλλωστε, οι άνθρωποι είναι εξίσου υπέροχοι με ένα ηλιοβασίλεμα, εφόσον τους το επιτρέψω εγώ να είναι. Στην πραγματικότητα, ο λόγος για τον οποίο μπορούμε να εκτιμάμε το ηλιοβασίλεμα είναι ίσως ότι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε. Όταν κοιτάζω το ηλιοβασίλεμα […] δεν αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου να λέει: «Απάλυνε λίγο το πορτοκαλί στη δεξιά γωνία και βάλε λίγο περισσότερο μωβ στο σύννεφο». Όχι, δεν το κάνω. Δεν προσπαθώ να ελέγξω το ηλιοβασίλεμα. Το παρακολουθώ με δέος καθώς αυτό αποκαλύπτεται μπροστά μου.»
• Καρλ Ρότζερς (1980). Ένας τρόπος να υπάρχουμε, σ.33, Εκδ.Ερευνητές 2006 • Demetri (2024). «Ηλιοβασίλεμα», 019087729™® EUIPO
ΗΛΙΟΣ
«Κάθε εμπειρία έχει το δικό της ορίζοντα· κάθε εμπειρία έχει τον πυρήνα της πραγματικής και καθορισμένης γνώσης, το δικό της περιεχόμενο άμεσων προσδιορισμών που δίνονται αυθόρμητα· αλλά πέρα από αυτόν τον πυρήνα της καθορισμένης ουσίας, του αληθινά δεδομένου ως "αυτού εκεί," έχει τον δικό της ορίζοντα. Αυτό συνεπάγεται ότι κάθε εμπειρία αναφέρεται στην πιθανότητα [...] της απόκτησης, σιγά σιγά καθώς η εμπειρία συνεχίζεται, νέων προσδιορισμών του ίδιου πράγματος. [...] Και αυτός ο ορίζοντας στην αοριστία του είναι παρών από την αρχή ως ένα πεδίο δυνατοτήτων, ως η υπόδειξη της οδού προς έναν πιο ακριβή προσδιορισμό, στον οποίο μόνο η ίδια η εμπειρία αποφασίζει υπέρ της καθορισμένης δυνατότητας που πραγματοποιεί σε αντίθεση με άλλες.»
• Έντμουντ Χούσερλ (1939). Εμπειρία και κρίση • Demetri (2025). «Ήλιος»
εκθετήριο ⧉
«Οι τέχνες αποτελούν αναντίλεκτα ένα από τα αγνότερα και ύψηλότερα στοιχεία της ανθρώπινης ευδαιμονίας. Καλλιεργούν το νου μέσω των ματιών και τη δράση μέσω του νου. Όπως ο ήλιος χρωματίζει τα λουλούδια, έτσι και οι τέχνες χρωματίζουν τη ζωή.»
• Όλγα Ζιρώ (2024). Ποιητικά κατοικεί ο άνθρωπος/Μ.Χάιντεγκερ, κείμενα για την τέχνη ARTspects
«Μέσα σε εράσμια γαλανότητα...» (στίχοι: 24-38)
... Όταν γεμάτος κόπο είναι ο βίος του, μπορεί ένας άνθρωπος να υψώσει το βλέμμα του και να πει: έτσι θέλω κι εγώ να είμαι; Ναι. Όσο η φιλοφροσύνη, η Αγνή, διαρκεί στην καρδιά, δεν είναι ατελέσφορη η αναμέτρηση του ανθρώπου με τη θεότητα. Είναι άγνωστος άραγε ο θεός; Είναι φανερός όπως ο ουρανός; Μάλλον αυτό πιστεύω. Είναι το μέτρο του ανθρώπου. Εντελώς επάξια, αλλά ποιητικά κατοικεί ο άνθρωπος πάνω σ' αυτήν τη γη. Όμως η σκιά της έναστρης νύχτας, αν θα μπορούσα έτσι να το πω, δεν είναι καθαρότερη από τον άνθρωπο, αυτή την εικόνα της θεότητας. Υπάρχει, άραγε, ένα μέτρο πάνω στη γη; Δεν υπάρχει κανένα. ...
• Φρήντριχ Χαίλντερλιν (1823). «Σε γαλανότητα χαριτωμένη...». Ποιήματα, σσ.239-242. Εκδ.Αρμός 2002 • Μάρτιν Χάιντεγκερ (1951). Ποιητικά κατοικεί ο άνθρωπος, σσ.29-31, Εκδ.Πλέθρον 2008
«Ο δρόμος που δεν πήρα»
Ήταν δυο δρόμοι που αποκλίναν μες στο δάσος. Μα δεν μπορούσα να τους πάρω και τους δύο Χωρίς να γίνω ο ίδιος δύο∙ λυπημένα Ακολουθούσα με το βλέμμα μου τον ένα Για να τον χάσω μες στη χλόη σ’ ένα σημείο.
Πήρα τον άλλον κι έμοιαζε καλά να κάνω∙ Ίσως και να 'χε ένα δικαίωμα παραπάνω Όντας πιο θαλερός, λιγότερο φθαρμένος, Μ’ όλο που ως προς αυτό σχεδόν δεν διαφέραν∙ Ήταν κι αυτός περίπου εξίσου πατημένος.
Κι οι δυο ξετυλιγόνταν σκεπασμένοι ακόμη Φύλλα πρωινά, ίδιοι απαράλλαχτοι, όμως Κράτησα εγώ τον πρώτο για μιαν άλλη μέρα∙ Αν κι οδηγώντας σ’ άλλους δρόμους κάθε δρόμος Επιστροφή δεν έχουν όσο ξέρω οι δρόμοι.
Θα λέω με στεναγμό σαν θα ’μαι πολύ γέρος, Βρήκα δυο δρόμους που αποκλίναν σ’ ένα μέρος Και πήρα αυτόν που ’χε περπατηθεί πιο λίγο (χωρίς να θέλω και τον άλλον ν’ αποφύγω)∙ Κι άλλαξε αυτό για πάντα τη ζωή μου.
• Ρόμπερτ Φροστ (1916). Εικοσιπέντε ποιήματα, σ.11. Εκδ.Δελφίνι 1997
• Ζάντερ Τζόουνς (2021). Ο δρόμος που δεν πήρα/Ρ.Φροστ, I Memorized That
• Ρόνι Νταλούμι (2018). Κολ αΖμαν, στίχοι: Ρ.Νταλούμι, μουσική: Ού.Άβνι & Α.Κόρεν. Κολ αΖμαν, Tedy Productions | Κολ αΖμαν - video clip. R.Finkelstein Productions
Όλη την ώρα στοχεύω ψηλά, Με τον φόβο της πτώσης Όλη την ώρα θέλω να χορτάσω, Και ταυτόχρονα να τρώω Όλη την ώρα η θέληση να βοηθήσω, Ο φόβος να πληγωθώ Όλη την ώρα η θέληση να αφεθώ, Ο φόβος της ολίσθησης Όλη την ώρα η θέληση να αγγίξω, Ο φόβος της εισβολής Όλη την ώρα η θέληση να βάλω όρια, Ο φόβος της εγκατάλειψης Όλη την ώρα ανάμεσα στο «τι θα γινόταν αν», Και στο «τι είναι αλήθεια» Όλη την ώρα να αφήνω τον εαυτό μου να τα πει όλα, Και να το μετανιώνω.
Φτάνει, γιατί είναι πολύ αυτό για μένα Να τα κρατάω όλα σφιχτά Και μετά να καταρρέω Φτάνει, είναι πάρα πολλά για μένα Δεν είναι δάκρυα Απλά κάτι μπήκε στο μάτι μου.
Όλη την ώρα η θέληση να εμβαθύνω, Ο φόβος του πνιγμού Η θέληση να ακούω τα πάντα, Αλλά να μην τα ακούω όλα Να επιτρέπω στον εαυτό μου να θυμώνει, Χωρίς να τα διαλύω όλα Όλη την ώρα με αγαπώ, Αν δεν βγαίνω εκτός ορίων Όλη την ώρα να με σβήνω, Για να μην ανάβω Όλη την ώρα να αρχίζω να τρελαίνομαι, Και να σταματάω Όλη την ώρα να θυμάμαι, Πώς να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου Όλη την ώρα να δουλεύω με τον εαυτό μου, Και τον εαυτό μου.
...
«Είναι μια όμορφη μέρα...»
• Μυλέν Φαρμέρ (2002). C'est une belle journée, στίχοι/σχέδια: Μ.Φαρμέρ, μουσική: Λ.Μπουτονά, σκηνοθεσία: Μπ.Ντι Σαμπατινό. Les Mots, Polydor Records
Ένα ποτό κι άλλο ένα μια τεκίλα ξανά, βάλε ένα ούζο σε μένα απόψε θέλω να μου γελάς, θέλω να μου γελάς.
Θέλω, τα πόδια σου κάτω μεσ’ το ρυθμό να χτυπάς, απόψε τη ψυχή μου τη δίνω για να σε δω να ξεσπάς, για να σε δω να ξεσπάς.
Πόσο μ’ αρέσει αυτό το γέλιο πόσο όμορφη γίνεσαι, αυτή τη στιγμή κάν’ τη δική σου μην υποκρίνεσαι.
Το ξέρω περνάς, δύσκολες μέρες από παντού στριμώχνεσαι, μοιάζεις σαν θαύμα πως τώρα μπροστά μου μεταμορφώνεσαι, μεταμορφώνεσαι.
Πόσο μ’ αρέσει αυτό το γέλιο πόσο όμορφη/ος γίνεσαι, αυτή τη στιγμή κάν’ τη δική σου μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.
• Νίκος Ζιώγαλας & Μανώλης Φάμελλος (2010). Μην υποκρίνεσαι - ζωντανή εκτέλεση, στίχοι/μουσική: Ν.Ζιώγαλας. Απόψε είναι ωραία, LYRA
• Γιουβάλ Νταγιάν (2016). Μπεντιούκ Κμο Χα-Γιαρέαχ, στίχοι/μουσική: Γ.Νταγιάν. Λίμπι Έρ, AM Music Productions | (2026) Μπεντιούκ Κμο Χα-Γιαρέαχ - ζωντανή εκτέλεση. Helicon Aroma Music
Μέχρι να ηρεμήσουμε Μέχρι να γυρίσει ο ήλιος να φωτίσει τα πρόσωπά μας Τώρα, κάθε άνεμος με φέρνει σ' ένα νέο μέρος Μου είναι δύσκολο να ξέρω τι είναι περισσότερο.
Ένα πέρασμα για σένα Μέχρι να γυρίσεις να με κοιτάξεις όπως πριν Πέρασε ο άνεμος, έλα ν' ακουμπήσεις τη μέρα σου στους ώμους μου Κράτα το χέρι μου Μίλα μου.
Ακριβώς όπως το φεγγάρι Δεν έχω δικό μου φως, που να μου ανήκει Από τις μεγάλες σου αχτίδες θα μάθω να λάμπω Κι αν είναι να λάμψω Δεν έχω δικό μου φως, που να μου ανήκει Από τις μεγάλες σου αχτίδες θα μάθω να λάμπω Μες στο αγνό σου φως που χύνεται πάνω μου.
Να, άλλη μια μέρα τελείωσε Και στην άκρη της ματιάς μου περιμένουν εκεί Σπίθες πολέμου, που δεν θ' ανάψουν μέχρι αύριο Και μέχρι τότε, δεν είμαι ούτε εδώ ούτε εκεί.
μελωδία: ♫
• Καβοντορίτικος (Καλλιανιώτικος χορός), ελληνικός λαϊκός «οργανικός σκοπός» (λύρα, βιολί, λαούτο & τουμπάκι) σε ρυθμικό μέτρο 2/4, από το νησί της Εύβοιας
πληροφορίες
-
i@demetri.org
-
demetri.net
